Kałuża pod poidłem nie powinna być traktowana jako zwykły skutek intensywnego picia. Woda zwiększa wilgotność w kojcu, utrudnia utrzymanie czystości i podnosi ilość gnojowicy. Może też wskazywać, że część wody zamiast do zwierząt trafia na posadzkę. Aby usunąć przyczynę, trzeba sprawdzić zachowanie świń oraz pracę całej instalacji.
Stałe zawilgocenie może pogorszyć warunki odpoczynku i zwiększyć zapotrzebowanie wentylacji na usuwanie pary wodnej. W systemach ściółkowych szybciej zużywa się materiał, a na rusztach trudniej ocenić rzeczywiste straty. Dlatego miejsce, czas i intensywność wycieku dostarczają cennych informacji diagnostycznych.
Za duży przepływ sprzyja rozlewaniu
Wydajność poidła należy dopasować do wieku i grupy zwierząt. Orientacyjny przepływ może wynosić około 0,3 l/min dla odsadzonych prosiąt, 0,5–1 l/min dla świń do 20 kg, 1–1,5 l/min dla warchlaków i tuczników oraz około 2 l/min dla loch. Dokładne ustawienie zależy od typu poidła i zaleceń producenta.
Zbyt mocny strumień uderza w pysk zwierzęcia i rozpryskuje się poza misę. Świnia może też odsuwać głowę przed zakończeniem wypływu. Przepływ najłatwiej zmierzyć za pomocą naczynia z podziałką i stopera. Pomiar trzeba wykonać przy kilku czynnych punktach, ponieważ ciśnienie może zmieniać się wtedy, gdy wiele zwierząt pije jednocześnie.
Wysokość musi odpowiadać wielkości świń
Źle zawieszone poidło smoczkowe wymusza niewygodną pozycję. Gdy znajduje się za nisko, zwierzę naciska smoczek pod niekorzystnym kątem, a woda spływa po pysku. Zbyt wysoki montaż utrudnia dostęp mniejszym sztukom i nasila konkurencję przy pojeniu.
Smoczek skierowany w dół często ustawia się nieco powyżej linii grzbietu najmniejszej świni w kojcu, aby zwierzę lekko unosiło głowę. W grupach o zróżnicowanej masie można zastosować dwa punkty na różnych wysokościach albo mocowanie z regulacją. Poidła dla świń trzeba dobierać zarówno do wieku, jak i sposobu utrzymania stada.
Nieszczelność można rozpoznać po zachowaniu poidła
Jeżeli woda kapie mimo braku zwierzęcia, przyczyny należy szukać w smoczku, zaworze lub połączeniu z rurą. Uszczelkę może blokować osad mineralny, drobina rdzy albo inne zanieczyszczenie. Sprężyna z czasem traci swoją sprawność, a zużyte uszczelnienie nie zamyka dopływu.
W poidle miseczkowym trzeba sprawdzić, czy zawór odbija po zwolnieniu nacisku oraz czy misa nie ma pęknięcia. Kontroli wymagają także gwinty, złączki i przewody doprowadzające wodę. Wilgotna smuga na rurze pomaga odróżnić przeciek instalacji od wody rozlanej przez zwierzęta.
Ciśnienie i czystość instalacji wpływają na pracę poidła
Nadmierne ciśnienie może powodować gwałtowny wypływ nawet wtedy, gdy sam zawór działa prawidłowo. Reduktor, manometr i filtr pozwalają ustabilizować pracę systemu. Zanieczyszczony filtr daje odwrotny objaw: przepływ spada, a świnie dłużej manipulują smoczkiem i częściej go uszkadzają.
Osady oraz biofilm mogą ograniczać światło rur i pogarszać działanie ruchomych części. Instalację należy regularnie płukać, a po podawaniu preparatów przez wodę kontrolować końcowe odcinki przewodów. Sama wymiana mokrej ściółki nie rozwiąże problemu, jeśli źródło wycieku pozostanie bez naprawy.
Jak przywrócić suche stanowisko?
Kontrolę najlepiej rozpocząć od prostego testu: obserwacji picia, pomiaru przepływu i sprawdzenia kapania po odejściu zwierzęcia. Następnie należy ocenić wysokość montażu, ciśnienie, filtr oraz szczelność połączeń. Taka kolejność pozwala uniknąć przypadkowej wymiany sprawnych części.
FARMA Żuromin oferuje poidła nierdzewne i kwasoodporne, smoczki, zawory, rury, filtry, reduktory, manometry oraz osprzęt montażowy do chlewni. Zachęcamy do sprawdzenia naszej oferty i dobrania wyposażenia odpowiedniego dla danej grupy zwierząt oraz parametrów instalacji.