W ciągu dnia kurnik korzysta z ciepła słonecznego, pracy urządzeń oraz energii oddawanej przez ptaki. Po zmroku temperatura zewnętrzna szybko spada, a różnica między wnętrzem i otoczeniem rośnie. Jeżeli wentylatory nadal pracują według ustawień z cieplejszej części dnia, usuwają więcej energii, niż nagrzewnice mogą uzupełnić. Temperatura przy ściółce obniża się wtedy mimo ciągłej pracy ogrzewania.
Straty ciepła rosną wraz z wymianą powietrza
Każdy metr sześcienny usuniętego powietrza trzeba zastąpić powietrzem z zewnątrz. Im większa różnica temperatur, tym więcej energii potrzeba do jego ogrzania. Nocą ten sam czas pracy wentylatorów powoduje więc większą stratę ciepła niż po południu.
Problem pogłębiają nieszczelności przy drzwiach, kurtynach, fundamentach i przepustach instalacyjnych. Zimne powietrze omija wtedy sterowane wloty i opada bezpośrednio na ptaki. Dlatego planując ogrzewanie do kurnika, trzeba uwzględnić szczelność budynku, wydajność wentylatorów oraz sposób prowadzenia nawiewu. Sama moc nagrzewnic nie wystarczy, gdy hala traci ciepło przez niekontrolowany dopływ powietrza.
Wentylacji minimalnej nie należy wyłączać
Ograniczenie nocnej wymiany powietrza nie oznacza zamknięcia kurnika. Ptaki, mokra ściółka i otwarte źródła spalania wytwarzają parę wodną oraz dwutlenek węgla. Bez wentylacji rośnie także stężenie amoniaku. Wilgoć osiada na chłodniejszych powierzchniach, a podłoże traci sypkość.
Wentylacja minimalna powinna usuwać zanieczyszczenia przy możliwie małej stracie energii. Wilgotność względna w kurniku najczęściej powinna utrzymywać się w granicach 50–70 procent. Zbyt niski wynik może wskazywać na nadmierną wymianę i sprzyjać pyleniu. Wysoki wynik wymaga dłuższej pracy wentylatorów, kontroli poideł albo poprawy rozprowadzania ciepła.
Objawy nadmiernej nocnej wentylacji
Problem można rozpoznać po kilku sygnałach:
- nagrzewnice pracują niemal bez przerwy;
- temperatura spada podczas każdego cyklu wentylatorów;
- ptaki skupiają się z dala od wlotów;
- przy ściółce jest znacznie chłodniej niż pod stropem;
- zużycie paliwa rośnie bez poprawy mikroklimatu;
- podłoże wysycha nierównomiernie lub zaczyna silnie pylić.
Sama temperatura nie wyjaśnia przyczyny. Trzeba równocześnie zapisać czas pracy wentylatorów, położenie wlotów, podciśnienie, wilgotność, stężenie amoniaku oraz cykle nagrzewnic.
Powietrze powinno ogrzać się przed opadnięciem
Podczas chłodnej nocy wloty powinny kierować strumień wzdłuż sufitu. Napływające powietrze miesza się wtedy z ciepłą warstwą zgromadzoną pod stropem, zanim dotrze do ptaków. Za szerokie otwarcie wlotów obniża prędkość strumienia, przez co zimne powietrze szybko opada. Zbyt mała powierzchnia nawiewu zwiększa opór i ogranicza wydajność wentylatorów.
Mieszacze powietrza mogą zmniejszyć różnicę temperatur między sufitem a posadzką. Nie kieruj jednak silnego strumienia na młode ptaki, ponieważ ruch chłodnego powietrza zwiększa odczucie zimna.
Moc grzewcza wymaga kontroli całej instalacji
Przy ocenie instalacji trzeba zestawić moc urządzeń z kubaturą hali, temperaturą zewnętrzną, izolacją i planowaną wymianą powietrza. Należy także sprawdzić stan palników, filtrów, dysz, wentylatorów nagrzewnic oraz ciśnienie paliwa. Zwiększenie mocy nie usunie strat powodowanych przez nieszczelny budynek lub źle ustawione wloty.
Jeśli nocne spadki temperatury zwiększają zużycie paliwa i pogarszają warunki przy ściółce, najpierw skontroluj wentylację, szczelność oraz rozmieszczenie źródeł ciepła. Gdy instalacja wymaga modernizacji, zapoznaj się z ofertą FARMA Żuromin. Znajdziesz w niej nagrzewnice gazowe, wodne i olejowe oraz promienniki przeznaczone do budynków drobiarskich.