Zmiana receptury paszy nie następuje dokładnie w chwili przełączenia silosu. Część poprzedniej mieszanki pozostaje w koszu zasypowym, rurach, kolanach, zsypach i karmnikach. Następnie łączy się z nową partią. Przy żywieniu fazowym może to zaburzyć skład dawki, a przy stosowaniu paszy leczniczej stworzyć znacznie poważniejsze ryzyko. Ograniczenie pozostałości wymaga odpowiedniej kolejności mieszanek, opróżniania linii i kontroli jej stanu.
Miejsca, w których gromadzi się stara pasza
Najwięcej pozostałości zbiera się tam, gdzie materiał zmienia kierunek albo zwalnia. Trzeba sprawdzić dno zasobnika, kosz przyjęciowy, kolana, łączenia rur, rozdzielacze oraz końcówki linii. Resztki mogą zalegać także w rurach zsypowych prowadzących do karmników.
Drobna, wilgotna lub natłuszczona mieszanka łatwiej przywiera do powierzchni. Problem nasila zużyta spirala, niewłaściwe ustawienie czujnika, odkształcona rura albo nierówne prowadzenie przewodu. W takich warunkach samo uruchomienie kolejnej partii nie usuwa całej starej paszy.
Kolejność mieszanek powinna wynikać z ich składu
Plan zmian trzeba ustalić wspólnie z żywieniowcem. Należy porównać zawartość białka, energii, składników mineralnych, dodatków paszowych oraz preparatów weterynaryjnych. Mieszanki o podobnym składzie stwarzają mniejsze ryzyko niż receptury przeznaczone dla różnych grup technologicznych.
Szczególnej kontroli wymaga przejście z paszy leczniczej na zwykłą. Pozostałości nie mogą trafić do zwierząt, dla których dany preparat nie został przeznaczony. W tej sytuacji kolejność produkcji sama nie wystarczy. Trzeba zastosować zatwierdzoną procedurę czyszczenia i postępować zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii oraz producenta paszy.
Opróżnianie linii przed zmianą receptury
Obsługa powinna zaplanować moment przełączenia na podstawie pojemności przewodów i bieżącego pobrania paszy. Zbyt wczesne napełnienie instalacji nową mieszanką zwiększa ilość materiału wymieszanego na granicy dwóch partii.
Procedura może obejmować następujące czynności:
- zamknięcie dopływu z pierwszego silosu;
- przetransportowanie pozostałej paszy do ostatniego punktu odbioru;
- opróżnienie kosza, dolnej części zasobnika i rur zsypowych;
- przepuszczenie odmierzonej partii materiału płuczącego;
- zapisanie godziny zmiany oraz przeznaczenia partii przejściowej.
Do płukania często wykorzystuje się zgodne z recepturą rozdrobnione zboże. Nie istnieje jedna ilość odpowiednia dla każdej instalacji. Gospodarstwo powinno ustalić ją podczas próby wykonanej na całej długości przewodów. Materiał po płukaniu zawiera pozostałości wcześniejszej paszy, dlatego nie należy kierować go automatycznie do kolejnej grupy zwierząt.
Konstrukcja instalacji wpływa na skuteczność opróżniania
Sprawny system karmienia trzody chlewnej powinien umożliwiać dostęp do miejsc, w których osadza się pasza. Krótsze przewody, łagodne zmiany kierunku i ograniczona liczba rozgałęzień ułatwiają opróżnianie. Przezroczyste odcinki rur pomagają ocenić przepływ, lecz nie zastępują okresowego otwarcia kosza zasypowego i kontroli kolan.
Gdy gospodarstwo często zmienia receptury, osobne linie dla wybranych grup mogą ograniczyć liczbę partii przejściowych. Regularny przegląd spirali, napędu, czujników i połączeń zapobiega tworzeniu się nowych miejsc zalegania.
Kontrola potwierdza skuteczność procedury
Próbki nowej paszy należy pobierać na początku i pod koniec podawania, najlepiej także z najdalszego zsypu. Sam kolor mieszanki może wprowadzać w błąd. Przy paszach leczniczych lub dużych różnicach składu próbki powinno zbadać laboratorium.
Jeśli szukasz podzespołów do budowy lub modernizacji linii paszowej, zapoznaj się z ofertą FARMA Żuromin. Dostępne rury, spirale, napędy, czujniki i karmniki pozwalają dopasować instalację do układu chlewni oraz sposobu prowadzenia żywienia.